- Patalung (th)
- Loykratong Festival (th)
  :::: Concert Diary ::::
ชะอำ ดูนก ดูผึ้ง ดูงาน 25 กันยา 2548
21.7 น. – 22.57 น.
เพชรบุรี

     รู้สึกเป็นเกียรติมากที่ถูกเชิญมาเล่นเป็นปีที่ 4 ในเทศกาล กินหอย ดูนก ตกหมึกที่ชะอำ ปีที่แล้วเมื่อมีความสับสนในการนัดหมาย ทีมงานเบียร์สิงห์โทรหาหนูทอดด์ตอน 5 โมงเย็นเพื่อให้เล่นทัน 3 ทุ่มที่ชะอำ ตอน 5 โมงเย็นนั้นหนูทอดด์ยังนั่งอยู่ในโบสถ์เลยต้องจูงมือพระเยซูพาท่านซิ่ง 3 ชั่วโมง ท่านเลยต้องดูแลเราตลอดการแสดง ทุกวันนี้ผู้จัดการท่านยังตามเรา เห็นว่าท่านยังไม่ได้ค่าตัว ตั้งแต่กลางวันได้ชิมอาหารทะเลหลากหลายสุดแซบ ซุ้มต่างๆ กว่า 50 กว่าซุ้มที่ตั้งไว้ ได้เห็นครอบครัวเล่นริมหาดริมทะเล จนพระอาทิตย์กระโดดลงไปในน้ำทะเล (หาปลามั้ง) และบริเวณงานเริ่มมีคนเต็มสองพันคน ผู้คนคงไม่ผิดหวังกับรสชาติอาหารและการแสดงวัฒนธรรมหลากหลายจากทั่วเพชรบุรีนั้น และการแสดงพิเศษจากโรงแรมดุสิตโบโลคลับที่ชะอำ ตั้งแต่แต่ลูกอ๊อดตัวจิ๋วถึงตัวเงือกสุดสวยสง่าชุดต่อชุดขึ้นเวที
     ความมืดไหลลงมาเหมือนน้ำจิ้ม และแสงไฟบนเวทีชัดขึ้นเรื่อยๆจนทั้งเวทีดูสวยน่าเล่น พวกเรารออยู่หลังเวที พยายามเตรียมตัวโดยมีเด็กชายตัวดำปี๋อายุ 12 ปี ชื่อน้องเบิร์ด ขอนี่ ขอนู้น ขอผ้าโพกหัว ขอเสื้อ จำได้ว่าปีที่แล้วเบิร์ดเต้นรำหน้าเวทีกับเราในขณะที่คนอื่นนั่งเฉยและดูเหมือนว่ามาเที่ยวงานคนเดียวไม่มีครอบครัวไม่มีเพื่อน และขณะนั้นเรากำลังจะขึ้นเวทีเลยต้องรีบตัดจากน้องเบิร์ดเพราะได้ยินเสียงหลอนจากคีย์บอร์ดของพี่นุแล้ว พร้อมทำนองโหวดที่ตัดอากาศในชะอำอย่างชัดมาจากฝีมือของ Mr. หนุ่ย คอนเสิร์ต์เราระเบิดขึ้นจากเพลง Mekhong Madness เพลงจากชุดใหม่ซึ่งเราตั้งชื่อใหม่หลังเวทีว่า “บักผีบ้าแม่โขง” ตั้งแต่เริ่มรู้สึกแข็งแรง ดิ้นพร้อมเสียงดนตรี ระบบเครื่องเสียงฟังในมอนิเตอร์เหมือนปลาที่ว่ายชนกัน จนทั้งวงและทอดด์ต้องมองหน้ากัน เรากระพริบตา เราขยับหน้าเพื่อให้รู้ว่าออกจากท่อนนี้เข้าสร้อยนี้เพราะไม่ได้ยินเสียงร้องเลยแต่ดูเหมือนเราจะสำเร็จเพราะได้พาคนภาคกลางท่องแม่โขงห่างจากนี้พันกว่ากิโลเมตรกับดนตรีอีสาน 45 นาทีผสม Rock ผสม ฟั้ง พร้อมโซโลกีต้าร์(พิณ 6 สาย) โซโลเบสและการรำเต้นรำกับผู้ชม ในเพลงหมอรำเพลงหนึ่งผมได้แบ่งสองพันกว่าคนนี้ออกเป็น 4 เขต เขตอูๆๆๆ เย้ๆๆๆ เอื้อยๆๆๆ ฮ่วยๆๆๆ ท่าทางเขตอู เสียชีวิตกันหมดแล้วจนต้องดึงสาวสวยอายุ 30 คุณบี ขึ้นมาให้เขาเต้นและพยายามร้องอูแบบฝรั่งแนวR &B ไม่ว่างจริงๆ ในขณะที่แก๊งค์อูเริ่มเอาด้วย เขตห่วยลุกขึ้นตะโกนผิดจังหวะตลอด ฮ่วย ๆๆๆๆ
     ผมได้แซวคนดู พูดตลกสลับกับคำสอน(คนเราเหลือแต่ร่างอยู่ต่อหน้าเรา เอากันเหอะ เต้นรำครับ) บางคนสั่นพร้อมเสียงหัวเราะ ในขณะที่หนูทอดด์วิ่งขึ้นลงหลังเวที ผู้ช่วยน้องต้าร์จับแขนและพูดว่ากางเกงมันเลอะหมดเลยข้างหลัง ผมรู้สึกรำคาญและรู้เลยว่ามันคืออะไร ริดสีดวง ประจำเดือนของผู้ชายเรา เป็นไปตามธรรมชาติน่ารำคาญบ้างแต่ที่แน่ๆไม่ควรจะประกาศในที่สาธารณะ มือกีต้าร์ Mr.หน่อง รีบมากระซิบ ระหว่างเราเล่นเพลงซ่า เพลง Rock เพลงมัน พี่รีบลงไปเปลี่ยนกางเกงซะ แล้วหนูทอดด์แอบลงไปหลังเวทีเพื่อจะเปลี่ยนกางเกงสีธรรมชาติสีเลือด ในขณะที่เปลี่ยนอยู่ผมนึกถึงพ่อผมเมื่อพ่อใกล้จะตายแล้วจะมีเลือดไหลบ่อยจากในกางเกงบางครั้งฉี่ในกางเกงด้วยซ้ำแล้วพวกเราจะโกรธจะรำคาญเมื่อมันเกิดต่อหน้าเพื่อน พ่อจะหันหน้ามาด้วยหน้าตาเสียใจและฟ้องว่าโมโหพ่อเปลี่ยนกางเกงเต็มด้วยขี้ตอนคุณเป็นเด็กเล็ก ตอบสนองให้พ่อบ้างไม่ได้หรือ แต่การรำลึกนี้แตกกระจายเมื่อน้องเบิร์ดโผล่มาหลังเวที ก้นพี่เป็นอะไร ผมว่า เบิร์ดไปข้างนอกเถอะ หนูทอดด์ขออยู่กับก้นได้ไหม เป็นคนใหม่(ริดสีดวงเก่า) โดยข้อสงสัยที่เขาหัวเราะกันเพราะผมพูดตลกเก่งหรือเพราะเขาเห็นก้น ผมเลยประกาศเพลงตำนานทะเลซึ่งเป็นเพลงที่เคยคิดจะแต่งให้พ่อเมื่อพ่อแย่แล้ว ผมแนะนำแขกพิเศษของเราจากเรือนจำชะอำ เด็กทำเสียงพร้อมกันว่า โรงเรียนเทศบาล 1 บ้านชะอำ ดูเขาภูมิใจมากในชื่อโรงเรียน เราเลยประกาศว่าเราจะร้องเพลงนี้ให้ผู้ที่ประสบสึนามิในทะเลไทยเหมือนกันแค่คนละฝั่ง 20 เสียงนี้ระเหยขึ้นมาในอากาศทำให้หูของผมเต็มไปด้วยความภูมิใจ เสียดายว่าลำโพงต่อหน้าเราเต็มไปด้วยปลา กลายเป็นว่าคำร้องออกจากปากเยาวชนอันยิ่งใหญ่นี้คือ คำว่าให้มันสูงสุดฟ้า ไกลสุดใจ บินตามความฝันให้ไกลออกไป ที่ออกจากลำโพงคือ ฮ่วย
     มีหนุ่มท่านหนึ่งขึ้นมาหน้าเวที เพื่อมอบเสื้อกะกระเป๋าสึนามิ หอมแก้มแล้วบอกว่าเขาทำงานให้มูลนิธิ สึนามิ อีกคนหนึ่งขึ้นมาเต้นหน้าเวทีและตะโกนว่า ผมขอเสื้อยืด ผมยื่นเสื้อยืดโดยบอกว่าแลกของคุณด้วย ตกใจเมื่อเขาถอดเสื้อเชิ้ตข้างนอกมาให้ผม ผมเลยใส่ในเวลาที่เหลือในคอนเสิร์ตเพื่อดูเท่และปิดก้นข้างหลัง
     หลังได้ร้องเพลงตำนานทะเลจนเสียงไปถึงจังหวัดพังงา เราได้แบ่งเด็กเป็นกลุ่มเล่นกีตาร์บ้างกลองบ้างเบสบ้าง ขลุ่ยบ้างด้วยมือเปล่าเล่นแอคชั่นตามเพลงเด็กหัวหน้าของเรา เด็กทุกคนได้พยายามบ้างโดยน้องโน้ตเด็กชายผมตั้งฟาดหัวเหมือนเด็ก Grunge ในอเมริกา และสาวสุดน่ารักน้องผึ้งเล่นเบสโดยไม่เสียความเรียบร้อยของกระโปรงสุดสง่าของเธอ ผึ้งร้องเพลงดีจนผมขอร้องให้น้องผึ้งร้องคนเดียว และตอบผมด้วยเพลง ลุกทุ่งไทย สมชายเปลี่ยนไป แต่น้องผึ้งขยับหน้าให้วงไม่ได้ กลายเป็นว่าวงฟังยาก น้องผึ้งยืนแข็งเกร็งแล้วร้องเต็มที่ในขณะที่วงเล่นเพลงของเธอช้ากว่าเสียงร้องประมาณ 2 เดือนแต่ผมรู้สึกตกใจที่เห็นเด็กทั้งหมดประสานเสียงและทำตัวเป็นหางเครื่อง เหมือนเขาซ้อมกันมา น้องผึ้งเด็ก 9 ขวบดูสง่าจริงๆเมื่อยืนอยู่หน้าเวที ในขณะไล่แก๊งค์ เยาชนชะอำน่ารักนี้ลงจากเวทีน้องผึ้งส่งจูบให้คนดู มาโดนเขตอู และไม่ทันลงจากเวทีมีคนมาชม มาขอถ่ายรูป ผมเลยตัดสินใจว่าจบคอนเสิร์ตแข็งแรงกับเพลง Back to Samui โดยมีเสียงปลา กบ หมึก นก และผีทั้งหลายบินออกมาจากลำโพง ผมเลยขอบคุณคนดูและก่อนจะถึงหลังเวทีน้องเบิร์ดโผล่มาอีกแล้วซึ่งถามตลอดการแสดงจนผมฉุนว่าขอผ้าโพกหัว ขอนี่ขอโน่น จนผมรู้สึกว่าจะไม่ไหวแล้ว จนพูดว่า พอแล้วนะเบิร์ดพอแล้วจริงๆนะขอตัว ขณะที่ผมหันหน้าจากน้องเบิร์ดสาวเซ็กซี่เดินมาใกล้ผมหมาที่อุ้มอยู่ข้างหน้าหน้าอก หน้าอกที่สมบูรณ์เหมือนสองคลื่นที่ขึ้นมาจากอ่าวไทยเธอขอให้ทอดด์ลูบ ยอมรับว่าทิ้งช่วงก่อนจะลูบหัวหมาก่อน ผมจึงเตือนว่าหมาแบบนี้จะต้องเลี้ยงให้ดีดีเพื่อเป็นอาหารย่างของเราทุกคน คนหัวเราะกันหมดยกเว้นหมาที่อุ้มอยู่ และเริ่มถ่ายรูปกันพร้อมทีมงานเบียร์สิงห์ที่ชมเราว่าการแสดงทั้งหมดนี้สำเร็จผู้ใหญ่ชอบ พ่อและแม่ของเด็กมาขอบคุณ อาจารย์ที่เป็นโฆษกมาขอบคุณแม้แต่น้องผึ้งเข้ามาใกล้แล้วขอลายเซ็น รู้สึกตกใจเมื่อรู้ว่าแม่ของเขาคือผู้หญิงที่ผมดึงขึ้นมาเต้นรำจากเขตอู ชื่อบีด้วย อืม ....เท่ดีแม่บี ลูกผึ้ง บีเบิ้ล หนูทอดด์เลยเดินออกจากงานเก็บเสื้อผ้าเก็บลำไส้แล้วเดินออกจากงานพร้อมความรู้สึกว่า แดก (คำเขียนที่เราใช้เวลาเราเล่นเต็มที่) ผมหันหน้าไปดูหาดที่มืดแล้ว เหลือแสงเล็กน้อยที่ไหลมาบนคลื่นจากขอบฟ้า ผมเห็นเงาของน้องเบิร์ดกำลังเดินกลับบ้านมีสักที่หนึ่งที่จะไป
     ถึงเราจะเจออุปสรรคเยอะเรารู้สึกว่าทำงานได้ดี ความมืดของรถตู้ผมหันหน้าเห็นทีมงานเสียชีวิตคนต่อคน เริ่มคิดถึงพ่อที่เละเทะที่ใช้เด็กทุกคนที่เข้ามาในบ้านเด็กอย่างน้องเบิร์ดเพราะพ่อรู้สึกว่าเด็กสวยอย่างน้องผึ้งมีคนดูแลอยู่แล้ว พ่อจะชอบอวดว่าในบ้านเราในครอบครัวนี้ไม่มีใครถูกทิ้ง และ จะย้ำพร้อมคำอุทาน Jesus Christ ลูกไม่มีใครถูกทิ้ง
     ถึงประมาณราชบุรีเมื่อตระหนักได้ว่าปีนี้เราได้มีเวลาเตรียมตัวพร้อมเทพแห่งความสง่าและรางวัลหลากหลายที่กำลังรับในช่วงนี้ได้แสดงพร้อมเยาวชนสุดหล่อสุดสวยของชะอำแต่ในความมืดสนิทแห่งคืนหนึ่งที่ไม่มีพระจันทร์ผมมองเห็นที่ว่างสองแถวในรถตู้ข้างหน้า คิดได้ว่าผมลืมผู้โดยสารสองท่านที่สำคัญที่สุดพระเยซูและน้องเบิร์ด

เบียร์สิงห์ สนับสนุนเราเต็มที่ สมุยนาเทียน รีสอร์ท มีน้ำใจงามกับงานของเรา
| The Works | - | Back To The Beach | - | Show Time | - | Products | - | About Us |

Contact Us : todd@toddeastwest.com
Copyright c 2003 Lavelle Entertainment All rights reserved.

บริษัท ลาเวลล์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
623 หมู่บ้านสินธร ซอย11 ถนน แฮปปี้แลนด์
แขวง คลองจั่น เขต บางกะปิ กรุงเทพฯ 10240
โทร./แฟ็กซ์ 02-733-2709, 02-375-6765